Earth en Land Art

Referentie: Honour, H. & Flemming, J.,(2009), Algemene kunstgeschiedenis bladzijde 858 - 861, Amsterdam: Meulenhoff
Plaatskenmerk: Persoonlijke Bibliotheek

Extract:

'Het engagement met consumentencultuur van popart in combinatie met het belang van de relatie tussen kijker en object van het minimalisme bracht Robert Morris ertoe te stellen dat het veld van mogelijkheden om kunst te maken nu ´complexer en wijdser´ was. Een resultaat van die uitbreiding was dat kunstenaars, bevrijd van de noodzaak om hun werk in een tentoonstellingsruimte te laten zien, uitweken naar het landschap om werk te maken. In de verenigde staten, waar het landschap al sinds de negentiende eeuw als artistiek thema een van de krachtigste nationale metaforen was geweest, werd het nu zelf een artistiek expressiemiddel en leidde uiteindelijk tot volledige transformaties van het natuurlijk milieu.'

'De spiraal van steen en modder in het Great Salt Lake in Utah van de vroegere minimalistische beeldhouwer Robert Smithson was het opmerkelijkste werk. Net als andere ´earthworks´ ontstond het uit de zeer amerikaanse reactie van de kunstenaar op het landschap. `toen ik naar deze plek keek,´zo schreef smithson, ´vibreerde die in de richting van de horizon en leek een onbeweeglijke wervelstorm te suggereren.... De oever van het meer werd de rand van de zonz, een kokende boog, een hoog oprijzende explosie van vuur.´ Het werk was ook verbonden met het minuscule en voor de hand liggende, want de zoutcristallen die zich afzetten op de pier ontwikkelden zich in spiraalvorm. ´spiral Jetty kan beschouwd worden als een laag binnen het spiraalvormige kristallennetwerk, maar dan biljoennen malen vergroot,´zei smithson. Op die manier zie je kunst niet langer in termen van object.'

'Het ultieme ´earthwork´zou worden uigevoerd door de aarde zelf al kunstvorm te gebruiken - kunst in overeenstemming met de cycli van de kosmos.'

Andere Land Art kunstenaars die genoemd worden in Onhour en Flemming; James Turell, Walter de Maria, Christo Javacheff, Gordon Matta-Clark.

Creatieve commentaar:

Land Art komt op dit moment in mijn onderzoek het dichtst bij mijn verlangen. Natuur en kunst lopen compleet door elkaar heen en versterken elkaar. Je hoeft niet meer te zoeken naar de natuur en waar de natuur stopt maar de natuur blijft levend in het kunstwerk.
Het werk zou niet bestaan zonder de natuur. Dit is wat mijn verlangen is voor mijn eigen beeldend werk. De natuur tot zijn recht laten komen of versterken door de kunst. 
Wat ik hier zo interessant aan vind is dat het zo 'puur' is. Je kunt genieten van de kunst en van de natuur, de natuur blijft de natuur. De kunst laat je dichter bij de natuur komen en het zet je aan het denken. 
wel stel ik me nu de vraag; waar bevinden zich de grenzen van Land Art? Er zijn namelijk werken tentoongesteld geweest in musea, is dit nog land art? of zou het dan een andere naam moeten krijgen? Is alleen het gebruik van het landschap als expressiemiddel genoeg voor de term 'land art'? Of moet het ook in het landschap te zien zijn?