Referentie: Next Nature, (mei 2008), The Order Elctrus - By Floris Kaay,
laatst geraadpleegd op 27 maart 2013, http://www.nextnature.net/2008/05/the-order-electrus/ Plaatskenmerk:Internet
website Next Nature
Extract:
The Order Elctrus, Floris Kaayk
Creatieve commentaar:
Nieuwe natuur geschapen door mensen, van mens vervaardigde apparatuur.
Prachtige animatie, zoeken naar de grens, waar komen natuur en technologie samen?
In deze animatie is het samengevoegd en toch natuurgetrouw.
Ik ben onder de indruk van deze interpretatie van 'natuur'. In dit werk is de natuur duidelijk onderdanig aan de kunst en aan het onderwerp. De natuur is gemanipuleerd en gebruikt. Dit is voor mij duidelijk niet wat ik zoek.
Referentie: Next Nature,( april 2012),Rayfish Footwear - Grow Your Own Sneaker, laatst geraadpleegd op 27 maart 2013, http://www.nextnature.net/events/rayfish/
Project van Next Nature, je eigen schoen laten groeien en ontwerpen op een genetisch gemanipuleerde roggehuid.
Hoe je natuur kan beïnvloeden, namaken, en dat mensen hierin geloven door de media en hun schoenen gaan bestellen. Achteraf bleek het niet echt te kunnen maar werd dit product wel door miljoenen mensen geloofd en gevolgd via de media.
Next Nature werkt veel met media. Ik ben benieuwd naar de kunstenaar achter het project. Wat doet hij met de natuur? Wil hij met de natuur de samenleving manipuleren? Of probeert hij met dit soort projecten de veranderingen aan te duiden?
Wat wil ik hiermee in mijn onderzoek? Voor mijn gevoel licht dit te ver af van de natuur in kunst die ik zoek, het is niet meer 'puur'.
Referentie:Ronner, R.,(22 maart 2013) Samenvatting, Lezing van Hendrik - Jan Grievink, Stedelijk Museum Amsterdam Plaatskenmerk: Harde schijf, ABV 3, overig
Extract:
Samenvatting, Lezing Next Nature. Gegeven door Hendrik-Jan Grievink.
Next Nature beschouwt natuur en technologie niet als tegengesteld, maar als twee domeinen die steeds meer samengaan en soms zelfs van plaats kunnen vewisselen.
Een van de bekendste projecten van Grievink voor Next Nature is zijn Fake for Real memory spel. Waarbij spelers 'echte' en gemedialiseerde beelden met elkaar moeten matchen.
Wij creëren als mensen een nieuwe natuur om ons heen die is ontstaan uit nieuwe technologie. Bijvoorbeeld het internet en de mobile telefoon. Wie kan hier nu nog zonder?
Next nature wil dat mensen anders gaan kijken naar 'natuur' hiervoor zetten ze verschillende projecten op.
Creatieve commentaar:
Natuur kun je veel breder trekken dan bomen, planten, dieren en mensen. In hoeverre ontstaat natuur vanuit de mens? Of moet ik voor mijzelf een standpunt in nemen dat natuur niet door de mens word gemaakt? Wil ik in mijn zoektocht nog verder uitbreiden over de definitie van natuur? want door deze lezing kun je natuur veel breder interpreteren.
'Term coined by the Genoese critic Germano
Celant in 1967 for a group of Italian artists who, from the late 1960s,
attempted to break down the ‘dichotomy between art and life’ (Celant: Flash Art,
1967), mainly through the creation of happenings and sculptures made
from everyday materials. Such an attitude was opposed to the
conventional role of art merely to reflect reality.'
'The ArtePovera artists did not restrict themselves to allusions to Western civilization; from 1968, for example, mario Merz made igloos (e.g. Double Igloo; see also
), referring to nomadic societies, which he admired particularly for
being flexible and well adapted to their environments. He himself
emulated these qualities in the ease with which he built the igloos from
a wide range of both technological and ‘natural’ materials, including
metal, glass, neon, slate, wax, earth and wood. This eclecticism in fact
emphasized the essential difference between homogeneous traditional
cultures and pluralistic modern ones.'
'A more active interference with nature was achieved by giuseppe Penone: in The Tree Will Continue to Grow Except at This Point
(1968; see 1978 exh. cat., p. 33), an iron impression of Penone’s fist
was fitted around the trunk of a sapling so as to affect but not prevent
the tree’s growth.'
Creatieve commentaar:
Arte Povera is Italiaans voor arme of nederige kunst. Kunstenaars die
gerekend worden tot deze stroming gebruikten zowel armoedig materiaal
als takken, vodden en aarde als marmer, goud en zijde. Het gebruiken van 'arme' materialen vind ik erg interessant.
Dit is het tegenover gestelde van Bijvoorbeeld Christo en Jeanne claude. Hun projecten kosten een vermogen.
Referentie: Visser,de A.,(2010), De tweede helft, bladzijde 271-281, Nijmegen/Amsterdam: Sun plaatskenmerk: Persoonlijke Bibliotheek
Extract:
'Letterlijk betekend 'Arte Povera' armoedige kunst, een term waarvan een zekere ironie lijkt uit te gaan en die, zoals vele aanduidingen in de kunstgeschiedenis, niet al te letterlijk genomen dient te worden. In Formele zin bezitten de meeste voortbrengselen van de Arte Poverea weliswaar een 'armoedig' karakter (ze bestaan uit alledaags en weinig 'artistiek' materiaal als sprokkelhout, zand, stenen, schroot, vodden, stro, oud papier), maar inhoudelijk kunnen ze kwalijk als 'pover' worden gekenschetst. Daarvoor waren de Arte Povera - kunstenaars te veel doordrongen van hun rijke culturele traditie die, door de hele geschiedenis heen, buiten het oude Italië nauwelijks haar weerga kent.'
'Belangrijkste doel van de Arte Povera was het eerherstel van de Europese kunstenaar. Kounellis: 'wij kunstenaars zijn de zonen van de grote Europese cultuur. Wij kunstenaars moeten de cultuur verdedigen en de norm en maatstaf tot overleven bieden. Ik ben een antiek mens, op zoek naar het hervinden van oude waarden, ouder dan de Bijbel.''
'Een jonge vertegenwoordiger van de Arte Povera is Guiseppe Penone (1947). Anders dan de 'steedse' Fabro toont Penone in heel zijn oeuvre de eigenschappen van de boerenzoon die hij is. Een van zijn eerste en misschien ook wel meest prikkelende werken is het bronzen afgietsel van zijn eigen hand om de stam van een jongen boom (1968) die, ergens op het land bij zijn geboortedorp in Piemonte, dikker wordt, behalve op de plaats waar de hand hem 'in de greep houdt'. In veel van Penone's werken speelt het beteugelen van groeiprocessen een belangrijke rol.'
'In Penone's Meest bekend geworden werk, de half afgepelde bomen (vanaf 1969), bracht hij natuur en cultuur in verband met zijn eigen levensloop. Als een chirurg schraapte Penone aan een kant van een houten balk zoveel jaarringen weg dat de moesten weer als de aanzet van takken bloot kwamen te liggen en de geometrische balk weer de organische boom werd die hij ooit was: met 22 jaarringen even oud als de maker zelf.'
Creatieve commentaar:
Arte Povera en Penone zijn beide grote inspiratiebronnen voor mij. Ik sta helemaal achter het idee van de 'Arte Povera' Wij kunstenaars moeten onze cultuur verdedigen, wij moeten de samenleving aan het denken zetten, wij moeten de samenleving bewust laten worden van onze cultuur. De manier waarop Penone dit doet spreekt mij aan door zijn materiaalkeus. De natuur vind ik interessant omdat hij om je heen is maar je het wel moet zoeken. Het hout wat Penone gebruikt is een mooi materiaal door de jaarringen, je weet hoe oud het is en je ziet dat het leeft.
'For two weeks, Surrounded Islands, spreading over 7 miles (11.3
kilometers), was seen, approached and enjoyed by the public, from the
causeways, the land, the water and the air. The luminous pink color of
the shiny fabric was in harmony with the tropical vegetation of the
uninhabited verdant islands, the light of the Miami sky and the colors
of the shallow waters of Biscayne Bay. '
Creatieve commentaar:
Prachtig blauw water in de Biscayne baai in Miami. In deze baai liggen 11 eilanden. Twee weken lang zijn deze eilanden omsingeld geweest door roze doeken. Dit is wat je ziet op de foto's. De doeken vergroten het eiland, je kunt nu goed de vormen van de eilanden zien. Het roze steek af op het blauw van de zee waardoor de eilanden opeens heel erg opvallen. Van de eilanden zie je alleen dat ze vol staan met groene bomen. Het is hetzelfde effect als wanneer je in een tekst, een stukje tekst met een roze stift markeert. Het valt op, je hoeft geen moeite te doen om het niet over het hoofd te zien.
Het zet je aan het denken over land en water, door het doek is er een scheiding ontstaan tussen het land en het water. De vorm van het eiland is overgenomen en uitgebreid door een materiaal en kleur dat vervreemding oproept. Door deze vervreemding komen er vragen en gaat het kunstwerk leven in je gedachten.
Dit is ook wat de kunstenaars met het werk wilden bereiken; "Surrounded Islands was a work of art underlining the various elements and ways in which the people of Miami live, between land and water."
Dit werk spreekt me aan omdat het tentoongesteld is in de natuur, zonder deze omgeving kon het werk niet bestaan. De natuur heeft hier de hoofdrol ook al zijn er niet natuurlijke elementen aan toegevoegd. Dit werk valt onder de term 'Land Art' een kunst stroming verzamelnaam. Wat valt er allemaal nog meer onder de term Land Art?
Referentie: Stedelijk Museum Amsterdam, c/o Beeldrecht, (2004), Amsterdam,
laatst geraadpleegd op 27 maart 2013, http://www.stedelijk.nl/kunstwerk/5000-soffio-i
c/o Beeldrecht, Amsterdam 2004
c/o Beeldrecht, Amsterdam 2004
Plaatskenmerk: Internetwebsite Stedelijk Museum Amsterdam
Extract:
Creatieve commentaar:
We zien een driedimensionaal beeld van natuurlijk materiaal, klei. Het beeld heeft de vorm van een peer, rond van onder en spits van boven. In de peervorm is een vorm gemaakt. Een afdruk van iets wat in de klei gezeten heeft. De rand van de afdruk heeft een bol structuur. Meerdere bolvormen langs de rand van de afdruk omhoog. In de afdruk zien we wat plooien. Door de plooien kun je zien wat het is geweest dat de afdruk achter gelaten heeft. 1/3 vanaf boven zijn een aantal plooien te zien die handen suggereren. 2/3 van het beeld zien we weer duidelijke plooien, hierin zie ik geen herkenning. Onderaan het beeld is er een wat diepere afdruk. Dit is de vorm van een voet. De vormen en de verhoudingen suggereren dat het een afdruk van een mens is.
Met de achtergrond informatie in mijn vorige post heb ik aardig wat informatie over dit beeld verzameld. Toch blijven er wat vragen voor mij over.
Penone heeft er voor gekozen om zijn lichaam af te drukken in een peervorm, waarom?
Voor mij is dit beeld niet zo zeer esthetisch aantrekkelijk maar het proces wat Penone doorgemaakt heeft tijdens het maken van dit beeld vind ik heel aantrekkelijk. Hoe meer ik over Penone te weten kom hoe meer ik het gevoel krijg dat hij heel dicht bij de natuur wilt zijn. Hij wil de natuur voelen, aanraken, bewerken. Klei is een materiaal waarmee je met je handen werkt, hierdoor voel je je heel snel verbonden met het materiaal. Als ik naar dit werk kijk en bedenk dat hij zichzelf in deze homp klei heeft moeten drukken, weet ik dat hij een natuurliefhebber is en dat hij zich een wil voelen met de natuur.
In dit beeld komen mens en natuur samen en versmelten ze in elkaar.
Referentie: Stedelijk museum Amsterdam, Giuseppe Penone: Soffio I, 1978, Laatst geraadpleegd op 27 maart 2013, http://www.stedelijk.nl/kunstwerk/5000-soffio-i
Plaatskenmerk:Internetwebsite Stedelijk museum Amsterdam
Extract:
'Giuseppe Penone richt zich vooral op processen in de natuur. Een voorbeeld hiervan is de adem, in het italiaans 'soffio', als uitwisseling tussen de mens en zijn natuurlijke omgeving. Dit werk, 'Soffio I'(ademmtocht I), wordt gevormd door een manshoge ronde vorm van rode klei waarin Penone een afdruk van zijn eigen lichaam heeft gemaakt. Aan de bovenkant is de mondholte goed te zien, waardoor als het ware lucht de klei wordt ingeblazen. Het verwijst hiermee naar de vele mythes over de schepping van de aarde en de mens. In het bijbelboek Genesis wordt de mens uit de oerstof klei geschapen, waarna God er vervolgens leven in blaast. In het beeld is het de scheppende kunstenaar die leven blaast in de klei. Penone behoort tot de Italiaanse Arte Povera groep. Deze kunstenaars gebruikten eenvoudige, 'arme' materialen en probeerden de tegenstellingen tussen natuur, mens en cultuur te doorbreken.'
Giuseppe Penone richt zich vooral op processen in de natuur. Een
voorbeeld hiervan is de adem, in het Italiaans 'soffio', als
uitwisseling tussen de mens en zijn natuurlijke omgeving. Dit werk,
‘Soffio I’ (Ademtocht I), wordt gevormd door een manshoge ronde vorm van
rode klei waarin Penone een afdruk van zijn eigen lichaam heeft
gemaakt. Aan de bovenkant is de mondholte goed te zien, waardoor als het
ware lucht de klei wordt ingeblazen. Het verwijst hiermee naar de vele
mythes over de schepping van de aarde en de mens. In het Bijbelboek
Genesis wordt de mens uit de oerstof klei geschapen, waarna God er
vervolgens leven in blaast. In dit beeld is het de scheppende kunstenaar
die leven blaast in de klei. Penone behoort tot de Italiaanse Arte
Povera groep. Deze kunstenaars gebruikten eenvoudige, 'arme' materialen
en probeerden de tegenstellingen tussen natuur, mens en cultuur te
doorbreken.
- See more at:
http://www.stedelijk.nl/kunstwerk/5000-soffio-i#sthash.1Yc1wgEr.dpuf
Giuseppe Penone richt zich vooral op processen in de natuur. Een
voorbeeld hiervan is de adem, in het Italiaans 'soffio', als
uitwisseling tussen de mens en zijn natuurlijke omgeving. Dit werk,
‘Soffio I’ (Ademtocht I), wordt gevormd door een manshoge ronde vorm van
rode klei waarin Penone een afdruk van zijn eigen lichaam heeft
gemaakt. Aan de bovenkant is de mondholte goed te zien, waardoor als het
ware lucht de klei wordt ingeblazen. Het verwijst hiermee naar de vele
mythes over de schepping van de aarde en de mens. In het Bijbelboek
Genesis wordt de mens uit de oerstof klei geschapen, waarna God er
vervolgens leven in blaast. In dit beeld is het de scheppende kunstenaar
die leven blaast in de klei. Penone behoort tot de Italiaanse Arte
Povera groep. Deze kunstenaars gebruikten eenvoudige, 'arme' materialen
en probeerden de tegenstellingen tussen natuur, mens en cultuur te
doorbreken.
- See more at:
http://www.stedelijk.nl/kunstwerk/5000-soffio-i#sthash.1Yc1wgEr.dpuf
- See more at: http://www.stedelijk.nl/kunstwerk/5000-soffio-i#sthash.1Yc1wgEr.dpuf
Creatieve commentaar:
Terug naar de bron van de natuur, hierbij kun je jezelf de vraag gaan stellen hoe is de natuur geschapen? Of is natuur iets wat niet geschapen is? Altans niet door mensen.
Het mooie aan dit werk is voor mij dat Penone een teken van leven geeft aan iets wat dood is. Zijn lichaamsafdruk in klei.
De klei kunnen we ook verder trekken naar onze eigen leefomgeving. Ik ben in de stad omringt door klei (bakstenen huizen) is dit mijn 2de natuur?
In principe geeft ieder mens leven aan hun eigen huis.We willen als mens allemaal wel leven geven aan dingen die dood zijn. Is dit dan ook de taak van een kunstenaar? Het lijkt mij een mooi uitgangspunt. In ieder geval wil ik dat iets wat leeft ook blijft leven.
'In the late 1960s, Penone started to work with nature, rather than
just represent it. Ever since, he has insisted on following
``natural'' rules and conclusions, allowing his work to be led by
events, rather than transforming things by force. He sees a parallel beween
the process of making art and the processes of natural change and growth. He
likes to refer to himself as a gardener.'
Creatieve commentaar:
Penone geeft zichzelf 'natural" Rules. Moet de kunst de natuur van de dienst zijn en staan wij als kunstenaars dan in dienst van de natuur? of zijn kunstenaar verheven boven de natuur en maken we misbruik van het materiaal? Het mooie is dat Penone zich 'tuinman' noemt. Als tuinman heb je bepaalde liefde voor al het groen wat groeit en leeft. Hieruit blijkt voor mij dat Penone respect heeft voor de natuur en dat hij zicht in dienst stelt van de natuur. Hij wil iets teruggeven aan wat hem gegeven is. Dit is iets wat mij ontzettend kan inspireren. De natuur is ons gegeven, wij moeten hier als mensen zorg voor dragen, ander hebben wij over een x aantal jaren misschien geen natuur meer. Als kunstenaar wil ik mij daar bewust van worden en me hierdoor laten inspireren.
Referentie:
Michael Gibson,International Herald Tribune.
(June 12, 2004): News: p11,Cutting to the heart of things. Custom Newspaper. Plaatskenmerk: externe harde schijf, ABV 3, Minor, Onderzoek
Extract:
' When Penone cut away the wood around
these knots until he reached the oldest part of the trunk, he discovered that
all the branches were still present, intact within the trunk. And so his work
displays the initial, slender tree, with its array of branches, all of which
had remained deeply buried inside the trunk that developed around them.'
'Surely, this metaphor of growth applies to the human psyche as
well, and I assume that is something the artist himself had in mind.'
Creatieve commentaar:
Artikel over een tentoonstelling met werk van Giuseppe Penone, in dit kleine stukje wordt uitgelegd hoe Penone te werk gaat en wat er achter zijn werk zit. Zijn manier van werken en het zoeken naar de oorspronkelijke natuur vind ik heel intrigerend. Penone gebruikt eveneens Michiel van Overbeek natuur als expressiemiddel. Penone heeft hier zijn eigen redenen voor die voortkomen uit de connectie tussen mens, natuur en cultuur. Penone hoort bij de Arte Povera groep, een groep kunstenaars uit Italie die hetzelfde ideaal voor ogen hebben als het gaat om de samenleving. Arte Povera kun je herkennen aan het gebruik van alledaagse voorwerpen en matterialen als expressie materiaal. Penone gebruikt hiervoor duidelijk natuurlijke materialen, in die materialen gaat hij opzoek naar de oorsprong, het verleden, waar alles uit voort is gekomen.
Ik kan me voorstellen dat hij tijdens het proces van het 'pellen' van een boom ook met zijn eigen proces bezig is geweest, op die manier komen mens en natuur heel dicht samen.
"Natuur, alle levensvormen op aarde en de levenscycli daarin, de schepping."
"Landschap waarin de mens niet of nauwelijks heeft ingegrepen, zoals bossen, heiden, duinen e.d."
Creatieve commentaar:
Voor mij is dit een duidelijke defenenitie van natuur, wel stel ik mij hierbij een aantal vragen als het gaat om 'kunst' en 'natuur'. Je ziet in de kunsten dat er veel landschappen geschilderd worden, bomen en dieren nagemaakt worden of zelfs worden opgezet. Stopt het 'natuur' zijn dan als het product niet meer leeft of nooit geleefd heeft? Er zijn veel kunstenaars zoals Michiel van Overbeek die natuur gebruiken als expressiemiddel. Dit is iets wat mij erg aanspreekt, gebruik maken van wat er is op en in de aarde. Maar dan kom ik bij mijn volgende vraag: Als natuur verwerkt word in kunst, wanneer komt dan het moment dat de natuur over gaat in kunst en alleen het kunstwerk overblijft.Of kunnen kunst en natuur naast elkaar bestaan?
Beweging is wat ik zie als ik dit filmpje bekijk. 25 bamboe stokken door een mechanisme in beweging gebracht. Op de achtergrond is een muur te zien, gemaakt van hekwerk met stenen ertussen. De muren van de tentoonstellingszaal zijn donkergrijs en ook de vloer heeft een grijze kleur. De bamboe stokken hebben verschillende tinten groen. In de beweging kruisen de stokken elkaar maar ze raken elkaar niet. Ook is de beweging met synchroon, elke stok heeft zijn eigen 'muziek en ritme' waar die op danst. Er is geen geluid te horen. Wat zou de kunstenaar hiermee willen zeggen? Wat zou hij willen berijken bij mij als toeschouwer? Wat doet het mij als toeschouwer? Over de bedoelingen van de kunstenaar wil ik nu niets zeggen. Wat mij interesseert in dit werk is het gebruik maken van de natuur als expressiemiddel. De natuur staat hier in dienst van de kunst. Er is een mechanisme toegevoegd en de natuur is uit zijn context gehaald. De beweging in dit werk is het wat je laat blijven kijken. Waarom zouden bamboe stokken willen dansen? Dansen ze op de wind? Dan is het een vreemd verschijnsel dat alle takken een eigen bewegingsritme hebben. Voor mij voegt de beweging een extra dimensie toe in het werk, de natuur word levend gemaakt. Het is uit de context gehaald maar toch krijgt het de kans om in leven te blijven. Dat is de manier waarop ik het interpreteer. Is deze vorm van kunst en het gebruik van 'natuur' hierin wat ik zoek? Daar wil ik door dit onderzoek achter zien te komen.
"Het vermogen om op creatieve wijze uiting te geven aan emoties en/of gedachten met als doel bij de toeschouwer en/of toehoorder gevoelens van schoonheid, verbazing, verwarring e.d. op te wekken; voortbrengselen van dat vermogen; de schone kunsten bouwkunst, dichtkunst, beeldende kunsten."
"Niet door de natuur gemaakt, nagemaakt."
Creatieve commentaar:
Wat is kunst, wat wordt er onder kunst verstaan? Dit zijn twee vragen die ik mijzelf regelmatig afvraag. Ook als het gaat om mijn eigen beeldend werk.Wanneer mag ik mijn eigen werk kunst noemen of waar moet iets aan voldoen wil het kunst genoemd worden? Lastige vragen die door mijn hoofd spoken. Ik wil opzoek gaan naar natuur en kunst, kan dit samen gaan? Wanneer houdt natuur op en gaat het over in kunst? Hiervoor is het handig als ik ook de defenittie van kunst kan vinden.
"Hedendaags bn van tegenwoordig: hedendaagse kunst, kunst van eigentijdse beeldende kunstenaars"
"Hedendaagsactueel, contemporain, eigentijds, huidig, modern, nieuw, nieuwerwets, recent, van deze tijd"
Creatieve commentaar:
Wat is hedendaags? welk tijdperk koppel ik hier aan? Als ik ga kijken naar de definitie in het woordenboek kom ik op eigentijds, van deze tijd. Ook dit vind ik nog redelijk vaag. Ik wil hier graag een weg in vinden omdat mijn onderwerp anders heel groot gaat worden. Ik moet dus voor mijzelf een periode nemen of een definitie vinden van hedendaagse kunst.
Als ik het woord 'eigentijds' neem en dat naar de kunst en de kunstenaars toe breng kom ik tot de conclusie dat ik het belangrijk vind dat er veel informatie over te vinden is in verschillende soorten media. Ik wil filmpjes en interviews van de kunstenaars kunnen vinden en eventueel lezingen van ze kunnen bijwonen. Dit kan natuurlijk alleen als de kunstenaar nog leeft. Dit is dan ook mijn grensbeperking en mijn definitie van hedendaagse kunst. De kunstenaar moet nog leven.
"Ik spuw op mijn graf (Hommage aan Boris Vian) is een installatie bestaande uit meer dan
320 granieten grafstenen en waarvan een dertigtal werden bewerkt door het graveren van
namen van insecten. Op sommige grafstenen werden namen gegraveerd. In plaats van de
kunstenaarsnamen werden de namen van insecten in het graniet gekerfd. De geboorte- en
sterfdata die onder de insectennamen geschreven werden, maken het mogelijk de insecten
te ‘associëren’ met de kunstenaars en wetenschappers op de namenlijst. Bij deze installatie
componeerde de Belgische musicus Serge Verstockt, in samenwerking met Jan Fabre,
specifieke muziek."
"De betekenislagen van Ik spuw op mijn graf zijn meervoudig. Enerzijds vormt het werk een
reflectie over de ‘vanitas’ van erkenning en eer, een thema dat voor Jan Fabre erg pertinent
is op een moment dat hij internationaal als ster-kunstenaar wordt onthaald. Daarnaast
verwijst de referentie naar personen via dierennamen naar de fascinatie van Jan Fabre voor
de insectenwereld, zoals die in de 19de eeuw bestudeerd werd door de eponieme Franse
entomoloog Jean-Henri Fabre (1823-1915)."
Creatieve commentaar:
Binnen het onderwerp 'natuur' zijn natuurlijk ook nog vele onderwerpen te vinden. Hierbij denk ik aan dieren, mensen, planten, water, lucht, licht en ga zo nog maar even door. Jan Fabre heeft dit werk 'Ik spuw op mijn graf' tentoongesteld in de Verbeke Foudation. Hij gebruikt natuurlijk materiaal en de natuur (insectenwereld) als uitgangspunt voor zijn werk.
Het werk neemt een hele ruimte in beslag, het wordt tentoongesteld in een witte ruimte waar alleen dit werk te zien is. Er liggen granieten grafstenen op de grond. Het lijkt alsof het maar even zo neer gelegd is. Niet netjes geordend, stenen over elkaar heen, sommige wel gegraveerd en anderen niet. Als beschouwer kun je aan een kant langs het werk lopen. De kunstenaar manipuleert hierdoor de wijze van kijken. Het is zo neergelegd dat iedereen het van dezelfde kant moet bekijken. Ook de gecomponeerde muziek voor dit werk gebruikt de kunstenaar om de beschouwer te manipuleren. Ik kan me voorstellen dat een hoop van 320 granieten grafstenen een enorme impact kan hebben op je als beschouwer. Deze impact is voor elke beschouwer anders. Op het moment dat er ook muziek klinkt geeft dit wat extra informatie voor de beschouwer. Zo probeert de kunstenaar de beschouwer zijn bedoeling mee te geven.
Wat is mijn uitgangspunt binnen het onderwerp natuur? Naar mijn mening is Fabre erg ver van zijn uitgangspunt afgestapt. Ik wil zo dicht mogelijk bij de natuur blijven en de natuur zoveel mogelijk gebruiken in de kunst als materiaal.
Referentie: R. Ronner. (2012). [Persoonlijke Recensie]. Museum Insel Hombroich. Plaatskenmerk:Externe harde schijf. ABV 3. Excursies.
Extract:
Museum Insel Hombroich
Mijn eerste indruk van dit museum net over de grens in Duitsland was in een woord rustgevend.
Een museum gecombineerd met natuur. Je zou het kunnen omschrijven als openluchtmuseum of museum met kunst van God en de mens.
Het museum dat opgericht is door de makelaar en kunstverzamelaar Karl-Heinrich Müller uit Düsseldorf, bestaat uit een groot stuk grond waar verschillende paviljoenen op gebouwd zijn.
In een aantal van deze paviljoenen wordt kunst op een hele natuurlijke
manier tentoongesteld. Geen bewaking, geen camera’s, geen lijnen op de
grond waar je niet voorbij mag komen, puur en alleen de kunst waar je
als toeschouwer van heel dichtbij van kan genieten.
De overige paviljoenen zijn leeg. Allen zijn ze prachtig
architectonisch gebouwd. Er straalt in overvloed natuurlijk licht naar
binnen door de enorme glazen wanden of daken.
Het hoogtepunt van de dag was voor mij een rond paviljoen. Twee cirkels
die bij elkaar komen en samensmelten. Een van gewit beton en de ander
van glas. Het uitzicht vanuit dit paviljoen was verpletterend. Prachtige
natuur met subtiel opgestelde beeldhouwwerken. Mijn drie grootste
liefdes bij elkaar.
Dit museum was voor mij als kunst student een openbaring. Het was er zo
stil en vredig dat ik uren de tijd kon nemen om op mijn gemak alle
kunst op me in te laten werken.
Kortom een heerlijke ervaring die ik niet snel zal vergeten en een plek waar ik absoluut nog eens naar terug zal gaan.
Het museum is het hele jaar te bezichtigen, kies het liefst een dag uit
met een stralende lucht zodat u er optimaal van kunt genieten.
Ik heb dit museum bezocht in het najaar van 2012. Dit museum heeft veel indruk om mij gemaakt omdat het zo 'puur' overkwam. Dit museum/ stichting probeert om kunst en natuur bij elkaar te brengen. In mijn beleving is dit helemaal gelukt. Natuur en kunst komen samen. Het allergrootste voordeel voor mij is het tot rust komen in de natuur. Ik kan in de natuur mijn rust zoeken en vinden en tot mijzelf komen om heerlijk even met mijn gedachten alleen te zijn. Deze combinatie met de kunst is super fijn. Het bezichtigen van een musea maakt altijd grote indruk op mij en kost ontzettend veel energie. Je wordt meegenomen in nieuwe denkbeelden en dat kost veel van je concentratie en inlevingsvermogen. Wanneer je dan als beschouwer het Paviljoen uit loopt en je direct de rustgevende natuur om je heen hebt kunnen je gedachten de vrije loop krijgen en heb je de mogelijkheid om op een bankje in het zonnetje alle gedachtes te ordenen en je hoofd weer vrij maken voor het volgende paviljoen.
