Jan Fabre

Referentie:
Verbeke Foundation. (z.j.). Jan Fabre. Laatst geraadpleegd op 13 Maart 2013 http://www.verbekefoundation.com/jan-fabre.html
Afbeelding: Anda van Riet. (2007). Ik spuw op mijn graf (Hommage aan Boris Vian). http://www.verbekefoundation.com/jan-fabre.html


Plaatskenmerk: Internetwebsite Verbeke foundation

Extract:

Jan Fabre - Ik spuw op mijn graf

2007 / Installatie / Collectie Verbeke Foundation

"Ik spuw op mijn graf (Hommage aan Boris Vian) is een installatie bestaande uit meer dan 320 granieten grafstenen en waarvan een dertigtal werden bewerkt door het graveren van namen van insecten. Op sommige grafstenen werden namen gegraveerd. In plaats van de kunstenaarsnamen werden de namen van insecten in het graniet gekerfd. De geboorte- en sterfdata die onder de insectennamen geschreven werden, maken het mogelijk de insecten te ‘associëren’ met de kunstenaars en wetenschappers op de namenlijst. Bij deze installatie componeerde de Belgische musicus Serge Verstockt, in samenwerking met Jan Fabre, specifieke muziek."

"De betekenislagen van Ik spuw op mijn graf zijn meervoudig. Enerzijds vormt het werk een reflectie over de ‘vanitas’ van erkenning en eer, een thema dat voor Jan Fabre erg pertinent is op een moment dat hij internationaal als ster-kunstenaar wordt onthaald. Daarnaast verwijst de referentie naar personen via dierennamen naar de fascinatie van Jan Fabre voor de insectenwereld, zoals die in de 19de eeuw bestudeerd werd door de eponieme Franse entomoloog Jean-Henri Fabre (1823-1915)."

Creatieve commentaar:

Binnen het onderwerp 'natuur' zijn natuurlijk ook nog vele onderwerpen te vinden. Hierbij denk ik aan dieren, mensen, planten, water, lucht, licht en ga zo nog maar even door. Jan Fabre heeft dit werk 'Ik spuw op mijn graf' tentoongesteld in de Verbeke Foudation. Hij gebruikt natuurlijk materiaal en de natuur (insectenwereld) als uitgangspunt voor zijn werk.

Het werk neemt een hele ruimte in beslag, het wordt tentoongesteld in een witte ruimte waar alleen dit werk te zien is. Er liggen granieten grafstenen op de grond. Het lijkt alsof het maar even zo neer gelegd is. Niet netjes geordend, stenen over elkaar heen, sommige wel gegraveerd en anderen niet. Als beschouwer kun je aan een kant langs het werk lopen. De kunstenaar manipuleert hierdoor de wijze van kijken. Het is zo neergelegd dat iedereen het van dezelfde kant moet bekijken. Ook de gecomponeerde muziek voor dit werk gebruikt de kunstenaar om de beschouwer te manipuleren. Ik kan me voorstellen dat een hoop van 320 granieten grafstenen een enorme impact kan hebben op je als beschouwer. Deze impact is voor elke beschouwer anders. Op het moment dat er ook muziek klinkt geeft dit wat extra informatie voor de beschouwer. Zo probeert de kunstenaar de beschouwer zijn bedoeling mee te geven. 

Wat is mijn uitgangspunt binnen het onderwerp natuur? Naar mijn mening is Fabre erg ver van zijn uitgangspunt afgestapt. Ik wil zo dicht mogelijk bij de natuur blijven en de natuur zoveel mogelijk gebruiken in de kunst als materiaal.